Με αφορμή τη συγκλονιστική σκηνή της Ζ Ραψωδίας της Ιλιάδας, όπου ο Έκτορας βγάζει το κράνος του για να αγκαλιάσει τον μικρό Αστυάνακτα, και το κείμενο «Τα ζα» του Στ. Μυριβήλη, τα παιδιά δημιούργησαν τη δική τους εκδοχή της «Γκουέρνικα».
Σε αντίθεση με το ασπρόμαυρο πρωτότυπο, τα παιδιά επέλεξαν το χρώμα για να αναδείξουν την αξία της ζωής και της ελπίδας μέσα στο γκρίζο του πολέμου.
Μπορεί η Γκουέρνικα να φαίνεται μακριά από την Τροία, όμως ο βουβός πόνος της Ανδρομάχης είναι ο ίδιος με τον πόνο της μάνας στον πίνακα του Πικάσο. Τα παιδιά είδαν πίσω από τα σχήματα την ίδια οδύνη που περιγράφει ο Όμηρος και ο Μυριβήλης, αποδεικνύοντας ότι ο πόλεμος δεν έχει εποχή, αλλά έχει πάντα τα ίδια θύματα…
