εξάπτει τη φαντασία ,
ευαισθητοποιεί ,
προβληματίζει 
Το Μαύρο κύμα του Λουίς Σεπούλβεδα μετέτρεψε τους μαθητές και μαθήτριες της Α Γυμνασίου στο μάθημα της Λογοτεχνίας σε μικρούς καλλιτέχνες και μεγάλους φιλοσόφους, που με τον τρόπο τους μεταφέρουν ηχηρά μηνύματα στον κόσμο μας!
Ένα ποίημα, πολλές ζωγραφιές, λίγες αφίσες αποκαλύπτουν τη συνομιλία τους με το κείμενο…
Ένα φτερό που κάποτε ήταν άσπρο σαν αφρός
Τώρα βαρύ, από το μαύρο μας το λάθος,
παλεύει να θυμηθεί πώς είναι ο ουρανός,
πάνω από μια θάλασσα που κρύβει πια μονάχα
πάθος.
Εμείς που νομίζαμε πως η Γη μας ανήκει,
πνίγαμε το κύμα με το δικό μας το «εγώ»
και αφήσαμε στον γλάρο μια πικρή νίκη:
να προσπαθεί να πετάξει, σ’ ένα γαλάζιο…στεγνό
δίχως κύμα
Όμως το μήνυμα είναι γραμμένο στην άμμο,
σε κάθε πουλί που δεν βρήκε ακτή!
Αν πειράξουμε τον κόσμο, αν τον φτάνουμε
στο χάσμα, στο τέλος θα μείνουμε
χωρίς πνοή.
Ας καθαρίσουμε τον άνεμο, ας δώσουμε φτερά,
όχι με λόγια, με μια νέα αρχή,
για να μπορεί ο γλάρος με μάτια καθαρά
να μας πει πως η Γη μας ακόμα ζει
Και συγχωρεί… ……………………της μαθήτριας της Α γυμνασίου Αντωνίας Ματσάγγου






